از آدمیت تو تا شاعری حوا

...

پرنده ام دوخته بال به مژگانت

هواييِ دمي آغشته ي باز دميدنت

دلبسته ي رنگيني رويايي كه

تعبير چپ خواب هايم نباشد

تو

آسماني

كه جاذبه را از زمين گرفته اي

خورشيد سيبي است نشسته جاي لب هات

و من

نيوتوني

كاشف ِ قانون ِجاذبه ات

نه! زمين گرد نيست

اگر نه تو به من

من به تو...

هاي بچرخ آسمان

بچرخ

...

+نوشته شده در سه شنبه دوازدهم خرداد 1388ساعت1:6توسط اعظم حسن تقی |