از آدمیت تو تا شاعری حوا

سرنوشت...

پيشاني ام بلند نبود

نه خطي كف ِ دستم به تو وصلم مي كرد

و نه ته ِ فنجان قهوه ام ردي از چشمان ِ تو بود

پيشاني ات بلند نبود

نه خطي كف ِ دستت به من وصلت مي كرد

و نه تهِ فنجان ِ قهوه ات ردي از چشمان ِ من بود...

+نوشته شده در دوشنبه هشتم تیر 1388ساعت23:7توسط اعظم حسن تقی |